تبلیغات
فیزیک و مکانیک کیهان (فضا) - خلقت ائمه(ع)

فیزیک و مکانیک کیهان (فضا)

سرگذشت جهان

در حدیثی معروف به حدیث نور آمده است نباید در چگونگی خلقت ائمه(ع) تجسس كنید مگر ائمه(ع) از جنس و نوع انسان نیستند كه زمانی نبوده و بعد آفریده شده اند، لطفا در این باره توضیح دهید؟

در پاسخ به مطالب ذیل توجه نمایید :
معصومین –ع- دارای دونوع خلقت یعنی خلقت ظاهری وخلقت نوری می باشند و موضوع مورد پرسش مربوط به خلقت نوری آنها است نه خلقت ظاهری آنها كه با سایر مردم یكسان و مشابه است و باید مراحل خاص پیدایش و تحولات و تغییرات معمول را بگذرانند تا قدم به عالم دنیا بگذارند . مثلا از جمله موضوعاتی كه در مورد رسول خدا –ص- در منابع ما مطرح است تقدم وجودی ایشان بر سایر موجودات است كه مربوط به جنیه خلقت نوری ایشان است نه خلقت ظاهری . مساله ی تقدّم وجودی پیامبر اكرم (ص) بر جمیع ممكنات عقیده ای صرفاً شیعی نیست بلكه روایات این مساله در كتب اهل سنّت نیز به فراوانی موجود می باشد. لذا این عقیده مشرك بین شیعه و اهل سنّت است.
2- اوّل حقیقتی كه از ذات خداوندی ظاهر شد ، نور وجود بود كه سرتاسر عالم را روشن ساخته است و بدون وجود هیچ موجودی ظهور نخواهد داشت ؛ لذا از آن حقیقت وجودی تعبیر به نور خدا شد. این حقیقت ، مرتبه ، مرتبه تنزّل یافت و در هر مرتبه به صورتهایی چون عرش و كرسی و هفت آسمان و ملائك و ... ظاهر شد ؛ و از جمله به صورت آدم در آمد. لذا آدم (ع) حامل آن نور وجود بود و ظهور این حقیقت در او بیش از همه ی موجودات بود ؛ لذا او خلیفة الله شد و بعد از او هر كه حامل حدّ بالایی از این نور بود به نبوّت و وصایت می رسید . امّا در بین موجودات عالم هیچ موجودی نیست كه با آن نور وجود اتّحاد تامّ و كامل داشته باشد جز چهارده معصوم. لذا از این نور واحد كه سرتاسر عالم را پر نموده تعبیر می شود به نور چهارده معصوم. البته فهم دقیق و عمیق این حقیقت برای كسانی كه طریقه ی برهان عقلی و منازل باطن را نپیموده با نور وجود آشنا نشده اند در حدّ بالایش ممكن نیست ، اگر چه هر كس به مقدار خود بویی از این احادیث شریف استشمام می كند.
لذا اینكه فرمودند چهارده معصوم قبل از همه موجودات خلق شده اند منظور آن وجود ساری و نوری است كه این چهارده تن به واسطه ی اتّصال تامّشان با آن حقیقت ، خود را مقدّم بر كلّ موجودات معرّفی نموده اند ؛ و البته مراد از تقدّم در اینجا تقدّم وجودی و رتبی است نه تقدّم زمانی ؛ چون زمان تنها اختصاص به عالم مادّه دارد و وجود مادّی و زمانی حضرت آدم (ع) قبل از همه ی انسانها آفریده شده است ؛ امّا در همان زمان كه آدم آفریده می شد آن حقیقت نوری حضور داشت و اساساً فیض وجود از طریق او به آدم رسید.
3- روایات شیعه كه ناظر به نحوه خلقت موجودات هستند و نور چهارده معصوم را مقدّم بر جمیع ممكنات معرّفی می كنند ، بسیار فراوان می باشند كه به برخی از آنها اشاره می شود ؛ لكن از آنجا كه ورود عمقی به این گونه مطالب نیازمند داشتن معلومات فلسفی و عرفانی بالایی است از تفسیر مفصّل روایات در این مقال پرهیز و به توضیحی اجمالی بسنده می شود.
الف ـ « جابر بن عبد اللَّه نقل كرده كه به پیامبر اكرم (ص) گفتم اوّل چیزى كه خداوند آفرید چه بود؟ فرمود نور پیامبرت كه از آن تمام خیر و خوبیها را آفرید ؛ بعد آن نور را در مقام قرب خود هر چه خواست نگه داشت ، سپس به چند قسمت تقسیم نمود ، از یك قسمت عرش و از دیگرى كرسى و حاملین عرش و خزنه ی كرسى را آفرید و قسمت چهارم را در مقام حبّ قرار داد تا موقعى كه خواست ؛ آنگاه آن به چند قسمت تقسیم نمود ؛ از یك قسمت قلم و از قسمت دیگر لوح و از قسمت دیگر بهشت را آفرید و قسمت چهارم را در مقام خوف نگه داشت تا زمانى كه می خواست سپس آن به چند قسمت تقسیم نمود و ملائكه را از یك قسمت و خورشید را از قسمت دیگر و ماه و ستارگان را از قسمت سوم آفرید و قسمت چهارم را در مقام رجاء قرار داد تا هنگامى كه می خواست آنگاه آن را چهار قسمت كرد ؛ عقل را از یك قسمت ، علم و حلم را از قسمت دیگر و عصمت و توفیق را از قسمت سوم آفرید و قسمت چهارم را در مقام حیاء قرار داد تا موقعى كه می خواست سپس با دیده ی هیبت بر او نگریست ؛ آن نور به صورت قطرات درآمد و یك صد و بیست و چهار هزار قطره شد كه از هر قطره‏اى روح پیامبر و رسولى را آفرید سپس ارواح انبیا تنفسی كردند و از تنفس آنها ارواح اولیا و شهداء و صالحین را آفرید.» ( بحار الأنوار ، ج‏25، ص 22) .
ج ـ « حضرت باقر علیه السّلام فرمود: ای جابر! خدا بود در حالى كه هیچ چیز با او نبود نه معلوم و نه مجهول ؛ اوّلین موجودى كه آفرید محمّد مصطفى علیه السّلام بود ؛ ما اهل بیت را هم با او از نور خود و عظمتش آفرید و به صورت سایه‏اى سبز در مقابل خود نگه داشت آن موقع كه آسمان و زمین و شب و روز و خورشید و ماه وجود نداشت. نور ما از نور پروردگارمان جدا شد ، همانند جدا شدن پرتو خورشید از خورشید. ما او را تسبیح و تقدیس و ستایش می كردیم و عبادتى واقعى می نمودیم. بعد خدا اراده نمود كه مكان را بیافریند آن را آفرید و بر مكان نوشت لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ و علی امیر المؤمنین و وصى او است ؛ به وسیله علی پیامبر را تأیید و نصرت دادم.سپس عرش را آفرید و بر سرادق عرش همان جملات را نوشت.آنگاه آسمانها را آفرید و بر اطراف آن همین كلمات را نوشت. بعد بهشت و جهنم را آفرید و بر آنها نیز همین جملات را نوشت. سپس ملائكه را آفرید و آنها را ساكن آسمان گردانید آنگاه خداوند خود را به آنها معرفى نمود و از آنها پیمان به ربوبیّت براى خود و نبوّت براى حضرت محمّد و ولایت براى علی علیه السّلام گرفت. ملائكه از این پیمان مضطرب شدند ؛ خداوند بر آنها خشم گرفت و فیض دیدار خود را از آنان گرفت. ملائكه هفت سال پناهنده به عرش شدند و از خدا تقاضا می كردند آنها را از خشم خود پناه دهد و اقرار به پیمان خود می كردند و تقاضاى رضا مى‏نمودند. خدا بواسطه همین اقرار آنها از آنان راضى شد و آنها را به خاطر این اقرار ساكن آسمان گردانید و به خدمت خویش اختصاص داد و براى عبادت آنها را انتخاب نمود. آنگاه خداوند به انوار ما دستور داد كه تسبیح كنند و از تسبیح ما آنها (ملائكه) تسبیح نمودند. اگر تسبیح ما نبود آنها نمی دانستند چگونه خدا را تسبیح كنند و چگونه تقدیس نمایند.
آنگاه خداوند هوا را آفرید و بر آن نوشت: لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ علی امیر المؤمنین وصى او است بوسیله علی او را تأیید كردم و نصرت نمودم . سپس جنّ را آفرید و آنها را ساكن هوا نمود و از ایشان پیمان گرفت براى خود به ربوبیّت و براى محمّد (ص) به نبوّت و براى علی به ولایت. هر كه اقرار نمود اكنون اقرار دارد و هر كه انكار كرد اینك انكار دارد. اوّلین كسى كه انكار نمود ابلیس بود ، خدا او را لعنت كرد پس كار او منتهى به شقاوت گردید.
بعد خداوند انوار ما را امر كرد كه تسبیح نمایند پس جنیان بواسطه تسبیح ما تسبیح كردند و الّا نمی دانستند چگونه تسبیح كنند. بعد خداوند زمین را آفرید و در اطراف آن نوشت: لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ علی امیر المؤمنین و وصى اوست كه پیامبر را بوسیله او تأیید و نصرت كردم به همین جهت آسمانها بدون پایه پا بر جا است و زمین استوار است . سپس خداوند آدم را آفرید از پهن دشت زمین. قیافه‏اش را آراست و در او از روح خود دمید آنگاه ذریّه او را از نهادش خارج كرد و از ایشان پیمان گرفت به ربوبیت خود و نبوت محمّد و ولایت علی ؛ هر كه خواست اقرار كرد و هر كه خواست انكار نمود. ما اوّلین گروهى بودیم كه به این اقرار نمودیم آنگاه به محمّد صلى اللَّه علیه و آله فرمود به عزت و جلال و مقام والایم سوگند كه اگر تو و علی و عترت هادى و مهدى و راهنمایت نبودید بهشت و جهنم و مكان و زمین و آسمان و ملائكه و هیچ موجودى را نمى‏آفریدم كه مرا بپرستد. یا محمّد تو دوست و حبیب و صفىّ و برگزیده ی خلق من و محبوبترین آنها در نزد منى و اوّلین كسى هستى كه او را از میان مخلوق خود امتیاز بخشیدم، سپس بعد از تو صدیق امیر المؤمنین علی وصىّ تو را كه بوسیله او تو را نصرت و تأیید نمودم و او را دستاویز محكم و روشنى بخش دوستان و چراغ راهنما قرار دادم پس از او این راهنمایان هدایت یافته را بواسطه شما آفریدم . شما برگزیدگان خلق هستید ؛ شما را وسیله آمرزش و بازخواست قرار دادم هر چیزی نابودشونده است به جز وجه من و شما وجه من هستید كه نابود نمی شوید و هلاك نمی گردید و هر كه شما را دوست بدارد نابود نمی شود. هر كه پیش من بیاید با محبّت دیگرى ، گمراه است و عمر خود را به هدر داده است. شما برگزیدگان خلق و حامل اسرار و گنجینه ی علم من و سرور اهل آسمان‏ها و اهل زمین هستید. آنگاه خداوند سایبانى از ابر و ملائكه بر زمین فرستاد و انوار ما اهل بیت را با آن فرستاد و به صورت نور در مقابل خود قرار داد او را تسبیح می كردیم در زمین همان طور كه در آسمان تسبیح مى‏نمودیم و تقدیس می كردیم و در زمین او را می پرستیدیم همانطورى كه در آسمان مى‏پرستیدیم.
وقتى خداوند اراده ی اخراج ذریّه ی آدم كرد براى گرفتن پیمان ، این نور را در آن راه داد آنگاه ذریه ی او را از نهادش خارج كرد در حالی كه لبیك می گفتند. ما خدا را تسبیح كردیم و بواسطه تسبیح ما آنها تسبیح نمودند و الّا نمی دانستند چگونه تسبیح كنند. آنگاه خداوند براى پیمان گرفتن به ربوبیّت خود خویش را به آنها معرّفى نمود. وقتى فرمود: آیا من پروردگار شما نیستم ؟ ما اوّلین كسى بودیم كه آرى گفتیم. سپس پیمان گرفت برای محمّد به نبوت و براى علی به ولایت و هر كه خواست اقرار كرد و هر كه خواست انكار نمود. پس ما اولین مخلوق خدا و اولین پرستنده و تسبیح‏ كننده ی او بودیم. ما سبب آفرینش و موجب تسبیح و عبادت ملائكه و انسانها بودیم و بوسیله ما خدا شناخته شد و به یگانگی پرستش گردید و بواسطه ما گرامى شد هر كس از مخلوقات مقامى یافت. ما سبب پاداش، پاداش گیران و كیفر تبهكاران هستیم. سپس این آیه را تلاوت نمود: « وَ إِنَّا لَنَحْنُ الصَّافُّونَ وَ إِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُونَ» و آیه دیگر : « قُلْ إِنْ كانَ لِلرَّحْمنِ وَلَدٌ فَأَنَا أَوَّلُ الْعابِدِینَ.»
پیامبر اكرم اولین كسى است كه خدا را پرستش كرده و اول كسى است كه منكر فرزند یا شریك داشتن خدا شده و ما پس از پیامبر اكرم قرار داریم.
سپس نور ما را در صلب آدم علیه السّلام قرار داد پیوسته این نور از صلب و رحمها منتقل می گردید به صلب و رحمى دیگر ؛ از هر صلبى كه منتقل می شد كاملاً آشكار بود كه این نور دیگر از او منتقل شده و در صلب دیگر كه قرار می گرفت آثار شرافت نور در او آشكار می شد تا بالاخره به صلب عبد المطلب رسید و به رحم فاطمه مادر عبد اللَّه منتقل شد در این هنگام به دو قسمت تقسیم گردید: یك قسمت در عبد اللَّه قرار گرفت و قسمت دیگر در ابو طالب ؛ این است تفسیر آیه قرآن: « وَ تَقَلُّبَكَ فِی السَّاجِدِینَ» كه منظور اصلاب پیامبران و رحمهاى زنان ایشان است بدین طریق خداوند ما را در اصلاب و ارحام پدران و مادران از زمان آدم سریان داد.» ( بحار الأنوار ، ج‏25، ص 18) .
« حضرت باقر علیه السّلام فرمودند: خداوند یكتا در وحدانیت خویش بود ، آنگاه تكلّم به كلمه‏اى كرد كه آن كلمه نورى شد ؛ از آن نور محمّد و علی و عترتش را آفرید ؛ بعد تكلّم به كلمه ی دیگرى كرد كه به صورت روحى درآمد ؛ آن روح را در نور قرار داد و ساكن بدنهاى ما گردانید به همین جهت ما روح اللَّه و كلمه ی او هستیم به وسیله ما از خلق خود در حجاب قرار گرفت . پیوسته در سایه ی عرش سبز و خرّم مشغول به‏ تسبیح و تقدیس بودیم ، آن زمان كه نه خورشید و نه ماه بود و نه چشمى كه آن به زده شود. سپس شیعیان ما را آفرید و شیعه را به این نام نامیده‏اند چون از شعاع نور ما آفریده شده‏اند.» (بحار الأنوار ، ج‏25، ص24) .
4- اینك به چند نمونه از این روایات كه بزرگان اهل سنّت در كتابهایشان نقل نموده اند اشاره می شود.
نبی اكرم (ص) فرمود: «كنت نبیا و آدم بین الماء و الطین ـــ من نبی بودم آنگاه كه آدم بین آب و خاك بود. » ‏(مفاتیح الغیب، فخر رازى ، ج‏6، ص: 525 )
از آن حضرت پرسیده شده: « متى كنت نبیا قال: كنت نبیا و آدم بین الروح و الجسد ــــ از كی نبی شدی؟ فرمودند: من نبی بودن آنگاه كه آدم بین روح و جسد بود.» (المستدرك ، حاكم نیشابوری ، ج2 ، ص 609)
و فرمودند: « اوّل ما خلق اللَّه نورى‏ ـــ اوّل چیزی كه خدا آفرید نور من بود.» و فرمودند: « أوّل ما خلق اللّه روحى ــــ‏ اوّل چیزی كه خدا آفرید روح من بود. » (ینابیع الموده ، قندوزی حنفی ، ج1 ، ص45)
پیامبر (ص) فرمودند:« إنی عند اللّه لخاتم النبیین و إن آدم لمنجدل فی طینته. ـــ من در نزد خدا خاتم النبیین بودن در حالی كه آدم افتاده در طینت خود بود.» (مسند احمد بن حنبل ، ج4 ، 127)
نبی اكرم(ص) فرمودند: « كان الناس من شجر شتى ، و كنت انا و على من شجرة واحدة. ـــــ مردم همه از درخت دیگری هستند ولی من و علی از درخت واحدی هستیم.» (لسان المیزان ، ابن حجر ، ج3 ، ص180)
و فرمودند: « خلقت من نور الله عز و جل و خلق أهل بیتی من نوری، و خلق محبوهم من نورهم، و سائر الناس فی النار ــــ من از نور خدا آفریده شده ام و اهل بیت من از من خلقت یافته اند و دوستداران آنها نیز از نور ایشان آفرینش یافته اند و سایر مردم در آتشند.» (ینابیع الموده ، قندوزی حنفی ، ج1 ، ص46)

در مورد سوالات احکام، جهت اطلاع از آخرین استفتائات با دفتر مرجع تقلید خود در تماس باشید
برچسب ها: خلقت ائمه(ع)    خلقت امامان(ع)   




سایت علمی نجوم ، فیزیک و مکانیک کیهان ، مهبانک ، بیگ بنگ ، انفجار بزرگ ، سر گذشت جهان ،كهكشان راه شیری، ماده تاریک، انرژی تاریک،ثابت هابل ، قرمزگرایی ،سن جهان،فوتون، ذرات بنیادین، ذرات استاندارد،ساختمان اتم، الکترون ،جرم و کمیت های پلانک،سیارات منظومه شمسی ، ماده و ضد ماده ، نور ، رنگ های نور مرئی ، کوانتوم، فاصله سیارات از خورشید، دمای هسته سیارات منظومه شمسی، حقه ماه، چهار نیروی اصلی طبیعت، نیروی گرانش ، نیروی هسنه ای قوی ، خورشید ،سیاره عطارد ، سیاره زهره ، سیاره زمین ، حرکت انتقالی زمین ، حرکت وضعی زمین ،نیروی هسته ای ضعیف ، نیروی الکترومغناطیس ، سیاره موجودات فرا زمینی ها ،

فــــریدون كرامتی اصل شهریور


آخرین پست ها


آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :